سهم من

1 ماه پیش دو تا رمان خوندم.یکی الهه ی شرقی و دومی دالان بهشت.بعد از تموم کردن هر دو تا به خودم گفتم حیف وقت!این چی بود دیگه!یه داستان عشقی مسخره که خیلی بچه گانه تموم شد.تا حالا رمانی به قشنگی سهم من(اثر پرینوش صنیعی) نخوندم.

توی این رمان نویسنده طوری داستان رو پیش می بره که فصل اول رو که خوندی کتاب از دستت پایین نمی یاد تا تموم بشه.
اولش قصه کاملاً عشقی ولی کم کم می فهمی نویسنده داره از پایمال شدن حقوق زنان از دوره ی کودکی تا کهنسالی شکوه می کنه.
آخر قصه اشکت در می یاد.به خاطر همه ی حقوقی که از اول شخص داستان ضایع شده.
روی من که خیلی تاثیر گذار بود.